Onrustige alerte baby’s

Ik zie ze veel… en vast niet voor niets ;-).

En…. ik ben er gek op!! Ze zijn nog maar 4 weken en ze maken zoveel contact. Ze lachen bewust (al kan dat natuurlijk niet volgens de boekjes). Ze reageren al echt en proberen al een beetje te kletsen als je contact met ze probeert te zoeken. En als ik dan (vanuit mijn eigen perfectionisme) mijn tong uitsteek bij het onderzoeken, steken ze vrolijk een tongetje naar mij terug. Ook kopiëren kunnen ze al heel goed.

Vandaag had ik er 3 en dat is nooit voor niets natuurlijk, daar mag ik iets van leren.

Alle 3 zijn ze nog heel klein. Alle 3 hebben ze heel veel onrust. Alle 3 hebben ze heel lieve papa’s en mama’s die alles, maar dan ook alles willen doen voor hun kindjes (echte ‘superheld’-ouders). Alle 3 hebben ze problemen met voeding, ze willen lijkt het meer voeding, maar krijgen meer krampjes van meer voeding of laten bij meer voeding meer reflux zien. Alle 3 geloven ze niet in het slapen van baby’s en alle 3 hebben ze een zelfde bouw (ectoderme bouw).

Als symboliek vertelde ik het verhaal van de ‘perfectionistische administratief medewerkster’, die door haar perfectionisme bijna tegen een burn out aan loopt. Deze kinderen spelen de ‘perfectionistische administratief medewerkster’. De medewerkster die de hele dag alle ballen in de lucht houdt. Die snel dit even doet, die precies weet dat moet nog even, die eigenlijk veel te veel taakjes heeft. Haar hele dag vliegt voorbij, omdat ze zoveel moet doen en zo graag alles goed wil doen…

Deze perfecte administratief medewerkster, die neemt geen rust voor een kopje koffie. Ze heeft er misschien wel een keer zin in, maar drinkt het vervolgens tussen de klusjes door koud op. Ze neemt geen pauze momenten, plassen doet ze pas als ze thuis is en rust heeft en eten…., dat doet ze alleen even snel naast de computer. Haar lichaam staat de hele dag in de actiestand. En… in de actiestand, zonder rust, doet je vertering heel erg weinig. Het liefst heeft je lichaam dan af en toe wat suikers, die zijn het makkelijkst weg te krijgen, want eiwitten en vetten, die zijn moeilijker te verteren en daar heeft het lichaam geen tijd voor. En slapen, daar is geen tijd voor, hoe moe de perfectionistische administratief medewerkster ook is, daar is geen tijd voor, eerst de klusjes af. Als ze maar gewoon door gaat, voelt ze de vermoeidheid niet eens.

En deze kinderen doen hetzelfde…. Ze hebben natuurlijk voeding nodig, maar zware voeding wordt niet makkelijk verteerd. En… vlak voor de nieuwe fles komt de oude voeding soms nog omhoog, want daar had het lichaam nog geen tijd voor gehad. Slapen komt niet in zo’n kind op, en moe zijn, dat voelen ze bijna niet meer, nemen ze in elk geval de tijd niet voor… Een baby in de actiestand, die helaas de ouders (die het ook zo graag zo goed willen doen), ook maximaal in de actiestand zetten, want ze willen er wel alles voor doen om het kind het beste te bieden, maar krijgen zelf geen rust….

De perfectionistische, alerte, onrustige baby, die de perfectionistische-superheld-mama-en-papa spiegelt die zichzelf verliezen in het-te-goed-ouder-willen-zijn, de perfecte ouders, desnoods ten koste van zichzelf alle ballen in huis, in het sociale leven, voor de andere kinderen, op het werk in de lucht houden, maar daardoor de primaire behoeften van zichzelf vergeten.

En, weet je wat het onwijs lieve is van deze prachtige alerte kinderen, ze bedoelen het spiegelen zo goed. Ze willen alleen maar zeggen, papa en mama, wat zijn jullie behoeften, neem eens lekker rust, geniet eens rustig van het eten en neem er de tijd voor en houdt eens op met dat geren…. En als je dat als ouders doet, dan zie je een kind veranderen!

En…. wat zou de perfectionistische administratief medewerkster kunnen helpen, dat helpt deze baby ook. Een gedwongen pauze, dus leg deze kinderen echt op bed (desnoods met jezelf erbij, omdat je kind wellicht dat voor jou ook wel goed zou vinden), geef ze ritme en regelmaat, zoals de administratief medewerkster ook gebaad is bij een lijstje van de dingen die ze moet doen (zodat ze niet nog 100 dingen erbij verzint). Als de administratief medewerkster lekker heeft gegeten zou dat het meest slimme moment zijn om even een dutje te doen, dus ook voor deze baby’s. En… als je bij deze administratief medewerkster heel saaie monotone muziek (prikkelarm) gaat draaien, zal ze ook wat meer moeite hebben om hetzelfde tempo aan te houden.

Kinderen spiegelen, ik weet zeker, altijd uit liefde en loyaliteit naar de ouders. Hoe lief is het dat deze baby’s die nu onrust veroorzaken in het gezin, dat eigenlijk doen, om uiteindelijk de ouders te leren hoe ze lief voor zichzelf moeten zijn, omdat ze zien dat ze veel liever voor allemaal anderen zijn dan voor zichzelf!