Briljant EINSTEIN brein

Gisteren had ik WEER zo’n leuke jongen in de praktijk! Er zijn zoveel ‘schatten’ (het liefst had ik hier een emoticon van schatkistje geplaatst, want bij dat beeld voel ik nog meer dan bij het woord) van kinderen! Zo mooi open als hij al voor me stond. Zijn voeten in een open stand, zijn bekken in een open houding. Jammer genoeg zijn bovenrug en middenrif niet helemaal meer openstaand en ook zijn hoofd erg druk.

 

 

Deze jongen heeft een briljant brein. Hij twijfelt aan alles :-)! Dus als je hem zegt dat de aarde rond is, dan neemt hij dat niet zomaar aan, maar gaat hij nadenken, klopt het wat er wordt gezegd. Kan ik ergens de logica vinden dat dit wat gezegd wordt werkelijk waar is. Alleen, helaas geeft de school hem geen mogelijkheid om dit voor hemzelf te onderzoeken. Na de zin ‘de aarde is rond’, is de leraar alweer verder gegaan met noord, oost, zuid en west en is hij nog druk aan het bedenken of die aarde wel degelijk rond is.

Hoe mooi is dat, maar soms ook, hoe lastig is dat, dat je graag alles wilt begrijpen, wilt kunnen voelen, helemaal tot je wil nemen, maar dat daar geen tijd voor is, terwijl dat juist ook een kracht is. Een ontdekkingskracht. Nadat we eerst dachten dat de aarde plat was, was er Pythagoras die ‘aan dat feit’ durfde te gaan twijfelen en zei dat hij dacht dat het rond moest zijn. En, ondanks dat ‘het feit, de aarde is plat’ er toen was, werd de aarde is rond toen een feit. Heel veel dingen die we leren, zouden we wellicht een beetje in twijfel mogen trekken zoals deze jongen dat doet. En wellicht spiegelt deze jongen. Mij in elk geval wel. Ik ken het gevoel van het helemaal willen snappen zo goed, maar durfde in mijn schoolcarriĆØre niet buiten de lijntjes te kleuren. Ik zorgde dan zelf dat ik het snapte en kleurde daar waar ik kon zo goed mogelijk binnen de lijntjes. Maar juist dat binnen de lijntjes kleuren kost me soms zoveel energie (en ik had ook zulke leuke spiegeltjes van mijn kinderen), dat ik probeer om meer buiten de lijntjes te ontdekken of de lijntjes er werkelijk zijn, of dat het bedachte lijntjes zijn.

Het zou zo mooi zijn, als we allemaal zouden kunnen zien wat al die ‘schatten’ van onze kinderen zijn!