Een visie op hooikoorts.

Alles staat vol in bloei, alle bomen hebben vol blad, heel veel neusjes zijn verkouden, heel veel longen kortademig en heel veel ogen ietwat vochtig. Alle ziekten en aandoeningen kun je vertalen, vertalen met boeken die aandoeningen vertalen, maar ook vertalen, door zelf te vertalen. Als ik zelf ziek ben, dan vertaal ik dat, maar vooral ook de dingen bij de kinderen vertaal ik naar mijzelf en geven me keer op keer inzichten (en door die bewustwording ook veranderingen).

Jort heeft astma. Vroeger had hij dat heel vaak, in het voorjaar heel extreem (met meerdere pufjes per dag), bij inspanning (vroeger altijd, nu af en toe nog) en in de herfst had hij het ook, als er meer schimmels zijn. Nu is het zo weinig, dat vertalingen steeds makkelijker zijn / steeds zie ik specifieker wat hij laat zien.

Jort heeft ieder jaar last van hooikoorts. Jort heeft dat tot nu toe altijd al heel vroeg gehad, de bomen begonnen net te bloeien en zijn neus ging verstoppen en hij werd makkelijker benauwd. Maar dit jaar was het niet direct zo, is het eigenlijk nu pas, nu alles echt in bloei staat en ons prunus en magnolia hun bloemen alweer kwijt zijn. Het vertalen is bij iedereen weer anders, het is net wat voor woorden je aan de klachten geeft, maar die van mij ging over “bloeien”, in het begin van de winter naar de lente dan zijn het de knopjes en de eerste bloesem, maar naar mate de lente vordert komt er meer blad en zijn de bomen zich aan het klaar maken om vruchten te gaan maken. Eerst had ik een ‘allergie’, of irritatie om te groeien, om knopjes te krijgen. Om nog maar het eerste stukje van groeien, maar nu gaat het over het verder groeien, het blad krijgen, meer vorm krijgen, om uiteindelijk tot vruchtdragen te komen.

Ik vind het ook spannend (kan er best gestresst van zijn, koortsachtig mee omgaan, en het kan me ook benauwen, zoals Jort het laat zien), om te groeien (en dan in Jort zijn geval, om het deel in mij te laten groeien die kwetsbaar durft te zijn en helemaal voor zichzelf durft te gaan staan). Ik kan inmiddels tegen het begin van de groei, daar reageer ik blijkbaar niet koortsachtig meer op, maar naarmate het blad er meer uitkomt en de zon er meer op gaat schijnen, begint het me toch te benauwen en ga ik er toch weer koortsachtig mee om…

Zo prachtig hoe alles inzichten kan geven en ook alles goed is. Nu maar hopen dat er geen hooikoorts of benauwdheid meer ontstaat ;-)!