Diagnose: Geboortetrauma, en nu?

Deze week stond bij mij in het teken van geboortetrauma. Bij de opleiding die ik doe, mijn eigen geboorte en welke invloed dat op mijn leven heeft. En ook in mijn werk kwam dit thema (extra) langs. Deze week begeleid ik een moeder (ouders) met een zoontje, die samen een geboortetrauma hebben gehad. De bevalling verliep heel moeizaam, met ‘vastzitten’, ‘navelstrengomstrengeling’ en nu een jongetje als gevolg die zo gespannen is dat hij de hele dag bijna in paniek is, zo huilt hij. Dit jongetje is al opgenomen geweest in het ziekenhuis, waarbij gelukkig niets lichamelijks is gevonden. Het is een heel gespannen jongetje en troost bieden volgens de KARP-methode en adviezen ten aanzien van de voeding was het enige waar meegeholpen kon worden. Dit jongetje heeft een geboortetrauma werd genoemd.

Ikzelf als baby

Wat is een geboortetrauma en wat kun je er mee doen?

Het is moeilijk om te bepalen wanneer een kind een geboortetrauma heeft. Toch is een bevalling een trauma op zich en hebben meer kinderen ‘last’ van een geboorte dan dat we door hebben. Te snel, navelstrengomstrengeling, vastzitten, opwekkers, hulpmiddelen bij de geboorte, langdurige bevalling, alles kan voor de baby en de moeder (en vader), spannend zijn, waardoor er stress ervaren wordt en er een ‘trauma’ ontstaat. Bij dit jongetje zag je de spanning, vuistjes, ogen veel dicht en als hij huilt, huilt hij alsof het de eerste huil van hem is, heel hard en zo in paniek! En dit huilen, uren, uren lang achter elkaar! Dit beeld laat hij zien bij een kleine verandering, een geluidje die iets te hard is, een beweging die hij niet had verwacht, een temperatuur die voor hem onprettig is. Alles wat hem een schrik geeft, geeft hem een angst gevoel en geeft hem het gevoel dat hij onveilig is, dat hij moet gaan vluchten, vechten of verstarren (en dit jongetje gaat heel hard vechten door te huilen).

Osteopatisch kijk je waar lichamelijk spanning zit bij deze kinderen, waar vind je in het weefsel spanning, wat je kunt verminderen om dit kindje zich lekkerder te laten voelen in het lichaam. Zodat een kind minder spanning in zijn lijf voelt, of wellicht minder pijn. Zodat een kind beter kan bewegen en minder spanning in zijn lijfje voelt. Zodat het systeem van zijn stofwisseling beter kan werken en minder krampen gaat geven. Zodat er meer rust in het lijfje kan komen. En dit natuurlijk zonder dat een kindje in paniek raakt, want dat zou opnieuw een negatieve ervaring zijn.

Verder ga je samen op zoek naar prikkelvermindering op dit moment. En dat is zo ingewikkeld, maar helpt vaak heel goed.

Prikkelvermindering door het kind een veilig gevoel te geven, dus bakeren, rust en regelmaat, maar soms heb je meer dan dat nodig en kun je ook de prikkels verminderen door:

  • Als er borstvoeding gegeven wordt uitleggen dat teveel voeding veel klachten kan geven in de stofwisseling van een baby. Maar dat een kind bijna de hele dag voeding vraagt, omdat het troost vraagt. Op verzoek voeden is de manier bij borstvoeding om op elkaar af te stemmen, maar als er voeding gevraagd wordt om te troosten, kun je je samen helemaal verliezen in de voeding. Een baby krijgt teveel en een moeder raakt uitgeput. Hoe je het beste kunt voeden, hoe je rust in de voeding kunt geven en hoe je een kind ook kunt troosten. Heel vaak kun je al veel winnen op deze manier.
  • Soms is het goed om als er borstvoeding gegeven wordt alle eventueel moeilijk te verteren stofjes uit de voeding te halen. Ook al is borstvoeding zeer licht verteerbaar, een baby kan nog steeds reageren op bijvoorbeeld scherpe kruiden, op koolsoorten of uien of op zwaarder verteerbaar eiwitten, zoals bijvoorbeeld koemelk of eieren. Door deze stoffen zo veel mogelijk te vermijden, is de moedermelk zo mild mogelijk voor een baby en heb je de minste kans op krampjes en dus de minste kans dat een kindje opnieuw een ‘pijn’ / ‘krampje’ krijgt waar het helemaal van in paniek raakt. Dit hoef je vaak niet lang te doen, als je het elimineert uit je voeding, kun je als er meer rust in het systeem, weer toevoegen. Zolang een baby in de stresssituatie zit, is de stofwisseling van een kind minimaal, want het lichaam zet de stofwisseling op een laag pitje, dus als er rust is, heb je meteen al een verbeterde stofwisseling en meteen de mogelijkheid om de geëlimineerde voedingsstoffen rustig toe te voegen. (Soms is stress bij een kind ook de reden dat gewone flesvoeding niet goed wordt verdragen en is het goed om tijdelijk voor licht verteerbare melk te kiezen)
  • Moeder / ouders aan te geven het gevoel wat ze krijgen bij het huilen en de onrust van het kind er te laten zijn. Wat maakt deze situatie los bij de moeder en de vader. Is er nog verdriet over de bevalling, is er verdriet dat het kindje zo onrustig is. Als we verdrietig zijn en we drukken ons gevoel van verdriet weg (omdat we dan denken rustiger te zijn bij de baby), dan worden we van binnen heel verdrietig en onrustig en juist dat wat jij van binnen voelt, is hetgeen de baby voelt, waardoor het vaak nog onrustiger wordt. Laat het verdriet er zijn, zodat je niet onrustiger wordt van het verdriet wegdrukken en zo nog meer onrust creëert.
  • Soms raakt het ook de ouder, omdat een ouder zelf een geboortetrauma heeft gehad. Deze moeder heeft zelf een navelstrengomstrengeling gehad, en haar moeder gaf aan dat zij zelf ook zo in paniek heeft gehuild. Als iets ons in ons systeem raakt, dan zit er vaak nog emotie opgeslagen. Als zo’n thema voorbij komt in je leven, dan voel je dat dat ‘wakker’ wordt gemaakt in je. Laat ook dat er zijn. Voel als je een baby op schoot hebt, de baby in jezelf die zoveel spanning bij zich had, de baby in jou die in paniek is. En troost, naast je eigen kindje op schoot, ook dat kindje in jou.

En als hulpverlener probeer ik de moeder te zien, het kindje te zien. Te zien in de situatie. In deze situatie samen kijken wat er nodig is, samen het hechtingsproces goed te laten verlopen, zodat de eerste verbinding goed is en goed voelt. Een eerste verbinding waar later opgebouwd kan worden.

Graag kijk ik er samen met je naar, want deze periode is belangrijk voor een ouder, maar ook heel belangrijk voor het leven van een kind!