Soms heb je zo’n weekend / zo’n dag / zo’n week….pfff

Soms heb je zo’n weekend, dit was er 1 (en hij is nog niet voorbij, maar ik hoop wat betreft spiegeltjes wel). Rosan (mijn jongste) die zaterdag meerdere labels van mij opgeplakt heeft gekregen:

bestel-aap

drama-queen

koningin

eigen-zinnig

kleverig aan mama

brutaal

 

                      Klimgeit

Ik verwonderde me gisteren. Denk dat dat de emotie was die erbij hoorde, maar eigenlijk was ik ook boos, hoe komt ze op het idee om als er iets gebeurd wat mevrouw niet aanstaat te huilen tot er binnen 5 seconden een plas water onder haar voeten ligt. En hoe haalt ze als 3 jarig meisje in haar hoofd om als ik haar iets vraag gewoon te zeggen ‘doe ik lekker toch niet’. En hoezo is dat willetje van haar de wet en mijn willetje niet. En waarom wil ze de hele dag alleen maar mij, op schoot, alleen tegen mij praten, ze wil dat ik alles doe….

Soms moet je je even goed ergeren, verwonderen, boos maken…. om te ontdekken wat voor spiegel het is. En gelukkig begreep ik hem uiteindelijk. Ik mag als het niet gaat zoals ik wil gewoon huilen en ook buitensporig veel huilen, want daar is nog nooit een maat aangegeven hoeveel dat hoort (maar ik hanteer zelf wel een zeer klein maatje) En als iemand me iets vraagt, mag ik me zonder me schuldig te voelen zeggen, ‘doe ik lekker toch niet’ en als ik wil mag ik zelfs mijn tong er bij uitsteken en nah nah zeggen. Want als iemand me iets vraagt dan voelt mijn hele systeem alsof dat gedaan moet worden, al mijn eigen klusjes aan de kant. En zoals Rosan dat nog even extra brutaal doet, daar vind ik al helemaal wat van, maar daar hoef ik ook niets meer van te vinden. En dan bij mij op schoot zitten, natuurlijk snap ik dat nu ook. Dat deel in mij, dat deel met al die ‘nogal totaal niet nette labeltjes’, die verstop ik liever. Die lag ergens op de zolder in de schuur, en heb ik ooit besloten niet meer te laten zien en te gebruiken. Maar natuurlijk wil dat deel er ook zijn, wil dat deel door mij aangeraakt worden en de hele dag aan mij vast zitten (bij mij zijn).

En…. vandaag was Rosan een zonnetje!! Ze speelde vrij, geen brutale dingen gehoord, alleen maar heel grappige opmerkingen. Ze was bijna helemaal niet kleverig, ze deed helemaal haar ding. En ik, toen ik de spiegel door had ben ik mijn -zin- eens gaan voelen, wat -wil- ik, wat is mijn verlangen en wat als ik eens gewoon doe wat ik wil, dat mijn wil eens wet is bij mezelf! Ik werd er helemaal blij van, net als Rosan!

Helaas was er vandaag doordat dit loskwam bij mij, weer een nieuw spiegeltje van Jort. Zo blijft het spiegelen door gaan en met je soms ook gewoon even stoppen met spiegelen. Maar toen Jort op bed ging en we even gingen praten over wat er vandaag aan de hand was, gaf hij mij de spiegel door te zeggen, mama soms mag je wel eens een rotdag hebben toch, dan hoeft het niet te gaan zoals jij wil, dat is helemaal niet erg, daar leren we alleen maar van!