-Zo-hoort-het- en hoe je daarmee je kracht verliest in de klas.

Vandaag had ik een erg leuk gesprek met 2 superjuffen. Beide gepassioneerd van het onderwijs. Beide creatieve juffen, gevoelsjuffen, juffen met een groot hart voor hun kinderen en juffen die spelend kinderen kunnen begeleiden naar een hoger plan.

Beide zijn het ook juffen die het heel graag goed willen doen, die de lat voor hun zelf heel hoog leggen. Die heel kritisch naar hunzelf kijken en alles wat er niet goed gaat, betrekken op hun zelf. En beide juffen gaan als ze door moeten gaan met lesgeven op de manier waarop het van hun gevraagd wordt, zichzelf verliezen in het lesgeven.

Buiten het feit, waar ik met hun naar heb gekeken, dat je eigenlijk zoveel eigenwaarde mag voelen bij jezelf dat je je niet kleiner en onzeker laat maken door situaties om je heen, voelde ik door het gesprek de druk die een juf ervaart van:

  • de scores van de cito, die belangrijker lijken te zijn dan een klas vol gelukkige kinderen
  • de druk van te weinig personeel, waardoor als je het niet trekt je er toch eigenlijk moet staan, omdat het anders ten koste van de kinderen gaat.
  • de invloed die ouders hebben op je klas, die allemaal benoemen vanuit hun kind wat er aan de hand is, waar de juf op ‘hoort’ in te spelen.
  • de invloed van therapeuten (waar ik ook 1 van ben), die van alle kinderen individueel heel goed weten wat goed voor ze is, maar wat in een klas een extra druk met zich mee brengt voor de leerkracht om dat ook nog goed te moeten doen.

Een leer-kracht kan net als een leerling het beste in zijn / haar kracht staan als het geen angst heeft. Angst om het niet goed te doen, angst voor afwijzing (wat iedereen kent). En ondertussen wordt een leerkracht door alle druk die op hun staat misschien niet letterlijk afgewezen, maar krijgt het wel te horen wat er niet goed gaat met een kind wat een leraar kan betrekken op zichzelf als het als doel stelt een heel goede leerkracht te zijn.

Als je als leer-kracht weer gaat voelen waarom je leerkracht bent geworden. Als je voelt wat voor juf of meester jij wilt zijn. Als je weer voelt dat je goed bent zoals je bent. Als je voelt dat je mag spelen met de stof die je kinderen wilt leren. En als je dan niet bang bent voor wat de resultaten zullen zijn, als je niet bang bent wat iemand er van vindt, als je niet bang bent dat je door jezelf te zijn het niet goed zult doen als juf…. Dan denk ik dat een juf altijd goed les kan geven, dat ze door met de materie te spelen echt in hun leer-kracht kunnen staan en dat dan dus de kinderen ook maximaal in hun leer-kracht zullen staan.

Een blije juf, heeft een blije klas. Wil jij ook samen op zoek naar de leer-kracht in jou? Wil je kijken naar je klas en wat je van de leerlingen in de klas kunt leren? Wil jij ook win-win-situaties ontdekken door te kijken naar de leerlingen in je klas? Kinderen spiegelen altijd, we kunnen kinderen niet veranderen, alleen helpen ont-wikkelen, we kunnen wel de manier waarop we naar de kinderen kijken veranderen, waardoor kinderen zich anders laten zien!

Volg mijn site, volg Facebook, binnenkort organiseer ik een cursus, waarbij jij in jouw leer-kracht kunt gaan staan!